Van Ponte de Lima naar São Bento da Porta Aberta

Deze ochtend eerst ontbeten en dan om 8 uur de moed bijeengeraapt om aan de wandeldag te beginnen want echt geweldig waren de voetjes nog niet en er zat vandaag ook een klim van bijna 400 m in. Maar de hittegolf is verdwenen en het is bewolkt wat meteen veel beter wandelweer is!

Al vrij snel liet ik de mooie stad met zijn Romeinse brug over de rivier Lima achter me en stelde ik vast dat de voetjes toch wel redelijk gingen en gelukkig maar!

En zo kwam ik weer in mooie stukjes natuur terecht met minder dorpjes dan de de vorige wandeldag.

Onderweg kwam ik ook een oude Portugese schaapherder tegen die me vroeg vanwaar ik was en toen ik 'Belgica' antwoordde gaf hij me een zoen, maar de rest van zijn Portugees gebrabbel verstond ik niet.

Ik klom stilaan en rustig langs mooie uitzichten en landschappen.

Gelukkig geen regen tot dan want dan zou het klimmen wel wat moeilijker en glibbiger geweest zijn! Omdat ik had gezien dat er vanaf 14 uur kans op regen was, wilde ik trouwens onderweg niet te lang rusten. Zo kwam het dat ik dus al om 13.15 uur aankwam bij de albergue Ninhos waar ik voor de zekerheid op voorhand een plaatsje had geboekt. 

Omdat er twee keer een koppel mensen kwamen vragen of er nog plaats was en er maar één bed meer vrij was, en omdat het nog steeds niet had geregend en ik nog niet echt stapmoe was, besliste ik na een uurtje om toch nog een kleine 5 km voort te wandelen tot de volgende slaapgelegenheid. Ik kon nóg verder maar besloot het lot niet te tarten en het risico te lopen om in de regen terecht te komen en stopte de teller van vandaag op ca. 26 km. 

Van Portela Tamel naar Ponte de Lima

Vandaag was ik al omstreeks 12.30 uur op mijn bestemming op zo'n 27 km. En jaja, ik heb ze alle 27 gewandeld! Maar ik vertrok al wel om 4.10 uur!

Ik werd rond 2.30 uur wakker van twee mannen met zware stem die niet beter vonden dan op dat nachtelijk uur in een albergue vol slapende mensen een babbel te beginnen. Ik heb hen uiteindelijk vriendelijk gevraagd of ze hun gesprek ergens anders konden voortzetten. Daarna begon iemand op de kamer te snurken en begon een groen lichtje aan het plafond te pinken (en deed dat wellicht al de ganse tijd). Maar ik was dus wakker, grrr... En toen dacht ik dat ik me misschien beter kon klaarmaken om te beginnen wandelen en zo de grootste hitte van de dag te mijden. Beste idee van de dag! Zalig om zo vroeg en in de friste te wandelen, nog haast geen verkeer, vogeltjes die fluiten, de opkomende zon...

En tegen het vertrekuur van de dagen voordien had ik er dan ook al bijna de helft van de afstand opzitten en dat zonder de hitte! Ook Neel kreeg onderweg een mooi plaatsje waar hij kan genieten van het uitzicht.

En zo wandelde ik bijna in trance door de fluitende vogels, de regelmatige tikgeluiden van mijn wandelstokken, de mooie uitzichten en het leek heel lang of ik de enige wandelaar was die op pad was.

Doordat de afdaling naar Ponte de Lima veel in de schaduw was, liep ik niet te overhit binnen. Vandaag logies in Old City Hostel, een budgethotel dat welgeteld drie maal zo veel kost dan de albergue van de nacht voordien (vandaag dus 15 euro). Maar wat een 'luxe', maar twee stapelbedden op de kamer (en we liggen er maar met twee), gratis thee en koffie, keuken ter beschikking, salon met tv, terras, morgenvroeg ontbijt, zelfs een ligbad (helaas wel zonder badstopje), gratis je was laten doen en paar uurtjes later netjes en droog terugkrijgen,... En de vrouw van het hotel is zelfs met mij naar de verpleegster van de brandweer gereden die mijn intussen 5 bleinen heeft verzorgd, gratis en voor niets.

Heb ook al meer dan blad vol stempels verzameld:

Omdat ze morgen nog steeds 27 graden geven, mijn voeten niet goed meewerken en het over een afstand van 2,7 km 310 m klimmen is, ga ik morgen niet wandelen. Ben immers al dag verder dan ik gepland had. Ofwel neem ik de bus ofzo naar verderop, ofwel rustdag ter plaatse. Eerst nog eens (hopelijk goed deze keer) over slapen...

Van São Pedro de Rates naar Portela Tamel (met twee omwegen)

Gisterenavond nog een koud voetbadje en een voetmassage gekregen van een vrijwilliger van de albergue.

Het heeft vandaag echt wel geholpen, samen met intapen van de voeten en wandelwol.

Ik wilde eigenlijk vandaag naar Barcelos gaan, zo'n 16,2 km, omdat ik de dag daarna in de alom geprezen Casa de Fernanda wilde overnachten. Had gisterenavond gebeld en ze bleken voor dinsdagavond volboekt helaas... 🙁 Dat zorgde er wel voor dat ik vandaag een langere afstand zou moeten doen, naar Portela Tamel, volgens het wandelboekje ongeveer 26 km.

In de herberg was trouwens een ferme muurschildering van de heilige Jacobus om wie deze bedevaarten naar Compostela allemaal gaan.

Ook vandaag ben ik met Lisa uit Berlijn samen vertrokken om 7.10 uur. Lisa nam echter een uitgebreide stop in het eerste café onderweg voor uitgebreid ontbijt en ik ben dan alleen verder gegaan, in de veronderstelling dat ze me wel ergens zou inhalen, want vandaag had ze snellere benen.

Van Vila Chã naar São Pedro de Rates

Deze morgen opgestaan om 6 uur lokale tijd (7 uur in België) en vertrokken om 7.10 uur.

Het eerste stuk tot Vila do Condo, zo'n 7 km, ging nog grotendeels langs de kust.

Lisa uit Berlijn moest nog kiezen of ze de Caminho do Costa zou doen of de Caminho Central. En het werd dat laatste dus ook vandaag de hele dag samen op pad. Ikke blij!

Van Porto naar Vila Chã

Gisteren vlot met bus, trein, vliegtuig en metro tot in de Albergue in Porto geraakt. Dankzij oorstopjes niet al te veel last gehad van snurkende mensen maar toch af en toe wakker geweest en om 6 uur lokale tijd (maar dat is dus 7 uur in België) was het zowat gedaan met slapen. Rustig ontbeten en dan met de rugzak op pad, op zoek naar de kathedraal, zo'n 2,5 km verderop, waar het echte startpunt van de Camino Portugues ligt. En ondertussen wat toeristische kiekjes gemaakt natuurlijk.

Vanaf de kathedraal kan je kiezen om de Camino Central te starten, de binnenlandse route zeg maar, en de Camino da Costa die na een paar stapdagen bij Vila de Condo bij de kust uitkomt. Voor het begin kan je echter ook nog kiezen voor de Senda Litoral die je uit Porto wegleidt langs de rivier Fouro en je zo meteen naar de kust brengt. En dat was mijn plan: Sendo Litoral en net voor Vila de Condo naar de Camino Central.

Vlak voor de kathedraal trof ik Lisa aan, een Duitse vrouw van 29 jaar, afkomstig uit Berlijn, die net als ik alleen op pad was. We besloten al snel om samen te stappen vandaag en ons tempo was zowat hetzelfde, wat natuurlijk ook meetelt.

We genoten onderweg van de mooie kustlijn, zonnig weer en helaas ook wat wind op.

En zo zijn we uiteindelijk met ons tweetjes aangekomen in Vila Chã, war een kleine 3 km verder dan wat ik eerst in gedachten had. De sporthorloge van Lisa gaf een afstand van 28,5 km aan (en ik had er voor de kathedraal ook al wat afgelegd), dus hoog tijd om de voetjes te laten rusten, te wassen, te gaan eten en op tijd naar bed. Maar de 6 stempels zijn binnen!

Maar nu is het bedtijd!

Over schelpen en andere rituelen...

Ik heb gisteren mijn laatste werkdag voor deze meimaand geklopt en aan mijn collega's in het gebouw enkele kleine Sint-Jacobsschelpen achtergelaten. Sommige collega's wisten niet waarom ik die symbolische schelp uitdeelde, dus misschien past hier wel een woordje uitleg over enkele typische caminobegrippen?

De tocht naar Compostela kent een reeks rituelen, waarvan er al velen eeuwenoud zijn.

Het symbool van de pelgrim op weg naar Compostela is de St-Jacobsschelp. De schelp wordt dikwijls aan de rugzak bevestigd of rond de hals gedragen. Vroeger was de schelp ook een teken om zich als pelgrim herkenbaar te maken tegenover rovers, bij pelgrims werd namelijk niets te halen. 

In de Middeleeuwen ontstonden er langs de pelgrimspaden St-Jacobshospitalen, St-Jacobsheiligdommen en St-Jacobskerken. De pelgrims hadden een geloofsbrief bij zich en een stempelboekje waarop ze in deze gelegenheden telkens een stempel lieten aanbrengen.

Tegenwoordig behoren de geloofsbrief (of credencial) en het stempelboekje nog tot de basisuitrusting van elke pelgrim. Zo kan je in elke gemeente een stempel gaan vragen bij de pastoor, gendarmerie, de post, hotel, gemeentehuis enz. De geloofsbrief wordt voorgelegd bij overnachting in een refugio en overal waar het nodig is om zich als pelgrim kenbaar te maken.

De aankomst in Compostela kent ook een mooi ritueel. Als je aan de hand van je stempelboekje kan bewijzen dat je de laatste 100 km gestapt hebt of 300 km gefietst hebt bekom je een zogeheten “Compostela”. Dit is een officieel certificaat, een bewijs voor de afgelegde tocht. 

Je dient wel te verklaren dat je de tocht ondernam vanuit godsdienstige of spirituele redenen. Sportieve redenen worden niet aanvaard voor het verkrijgen van een Compostela. Hmmm, zou mijn 50e verjaardag die ik tijdens mijn tocht zal vieren spiritueel genoeg zijn? 

Vroeger diende de Compostela als bewijs van de afgelegde tocht die de strafbedevaarders bij hun terugkeer konden voorleggen aan de kerkelijke of burgerlijke autoriteiten.

Pelgrims op weg naar Compostela begroeten elkaar met ‘Buen Camino’ of  vertaald ‘Goede Tocht’ !

Typisch Belgisch...

Vandaag een bijzonder poststuk ontvangen dat meegaat naar Compostela, iets dat typisch is voor België: bierglazen.

Ze dienen om te kunnen uitdelen tijdens mijn tocht, telkens als ik dat wil: iemand die iets vriendelijk voor me doet, een toffe medestapper, een aangename medereiziger in een of andere albergue, iemand die lekker eten maakte,... Het moet bovenal ook iets zijn dat zorgt voor een babbeltje met anderen en die anderen ook een fijn gevoel en een lach op het gezicht teruggeeft!

Stilletjesaan begint toch het aftellen want op 10 mei begint mijn avontuur!